Gugukgiller

Guguk, gugukgiller (Cuculidae) familyasından uzun ve sivri kanatlı, uzun kuyruklu, iyi uçucu kuş türleri.

Eski ve Yeni dünya kıtalarında orman veya diğer yerlerde yaşarlar. Göçmen olanları vardır. Hoş  ötüşlerinden dolayı guguk adını almıştır.

Türler kuluçka asalağı olup, yumurtalarını yabancı kuÅŸların yuvalarına bırakır, böylece yavru gugukların bakımını üvey ana baba üstlenir. Asalak gugukların diÅŸisi konak yuvanın sahibi olan diÅŸi kuÅŸun yumurtlamaya baÅŸlamasını bekleyip, kuluçkaya yatmasından önceki zamanı kollayarak, deÄŸiÅŸik yuvalara genellikle birer yumurta bırakır. Yuvalarında yabancı yumurta bulan kuÅŸlar çoÄŸu kez yeni bir yuva yaptıkları ya da yabancı yumurtaları yuvadan attıkları için bazı guguklarda yumurta taklitçiliÄŸi geliÅŸmiÅŸtir. ÖrneÄŸin, belirli bir türü konak olarak kullanan asalak gugukların konağınkilere benzeyen yumurtalar yumurtlaması, asalak yumurtaların yuvada kalma ÅŸansını artırır. Guguk yavrusu 12 gün sonra genellikle üvey kardeÅŸlerinden önce doÄŸar. Ä°lk dört gün içinde henüz kör ve tüysüzken, üvey ana babanın getirdiÄŸi yiyecekleri yuvanın gerçek sahibi olan yavrularla bölüşmemek için, konağın yuvasındaki yumurtaları ve yavruları akrobatik hareketlerle tek tek yuvadan atar. Üç hafta sonra üvey annesinden daha iri olur. Altı hafta beslendikten sonra, genellikle yuvayı da dağıtarak eÅŸ aramaya çıkar. Göçmen olanları iç güdü ile yüzlerce kilometrelik yolu katederek erginlerin yanına ulaşır. Her kuÅŸ türü guguÄŸun yumurtasını kabul etmez. Yumurtayı yuvadan atan, örten veya yuvayı terk edenleri vardır. Tavus guguÄŸu yumurtasını saksaÄŸan, alakarga ve sis kargasının yuvasına, Hindistan’da yaÅŸayan koel, yumurtasını kendi gibi siyah bir karganın yuvasına bırakır. Altın guguk, çoÄŸunlukla ispinoz yuvalarını tercih eder.

Bütün guguk kuÅŸları kuluçka asalağı deÄŸildir. Asalak olanlar çoÄŸunlukla Eski dünya’da yaÅŸarlar. Guguk kuÅŸu, iri vücutlu olmasına raÄŸmen, yumurtası küçüktür. GerektiÄŸinde guguk onu boÄŸazında da taşıyabilir. Yumurtasının rengi ve büyüklüğü, yuva sahibi kuÅŸunki gibidir. Ev sahibi kuÅŸ, çoÄŸu zaman bunu kendi yumurtası sanır. Guguk, zaman zaman yuvayı kontrol eder. EÄŸer yuva sahibi kuÅŸ, bir yırtıcı kuÅŸ tarafından avlanırsa veya ÅŸiddetli bir fırtına ile yuvası bozulursa, yumurtasını hemen oradan alarak baÅŸka bir yuvaya bırakır.

Yeni dünya’da yaÅŸayanların çoÄŸu yuva yapar ve yavrularına bakarlar. Renkleri yaÅŸadığı ortama uygun olduÄŸundan kendilerini iyi gizlerlerse de, bıktırıcı seslerinden yerlerini belli ederler. ÇoÄŸu kahverenkli olup, beyazımtrak göğüsleri çizgilidir. Atmacaya benzer olanları da vardır. Tırmanıcı ve döner parmaklı ayaklarının iki parmağı önde, ikisi geridedir. ÇoÄŸu böcek ve tırtılla beslendiÄŸinden, faydalı sayılırlar. Yerde yaÅŸayan iri türleri ise kertenkele, yılan, kuÅŸ ve küçük kemiricilerle beslenirler. Guguklu saatlerde, sesleri taklit edilmektedir.

İlişkiler   -  19.03.2007 - Milliyet Blog

Guguk kuÅŸlarının benim gözümde çok baÅŸka bir yeri vardır.. Ta öteden beri hep gözlemlerim.. ErkeÄŸi ile gaga gagaya öpüşmelerini, birbirlerine kur yapışlarını.. ”guguk guk.. guguk guk.. diye ÅŸirin ÅŸirin ötüşlerini çok severim.. Önceden.. Bu ötüşlere ben de cevap verirdim..

Guguk guk..nerdesin..harmanda..ne yersin..mısırcık..kim verdi..sema’cık(her kim söylüyorsa onun ismi söylenir.)

-Evimizin taÅŸlıgının üzerinde, sabah mahmurlugum üzerimde iken ve..bu dünya tatlısı guguk kuÅŸu da elektrik direginin üzerinde iken..beraber düet yapardık..ÅŸarkılar söylerdik.Bu kuÅŸa sempatim taa o zamanlardan geliyor.. sonra bir gün bu guguk kuÅŸunu merak ettim.Nedir, nasıl yaÅŸar, nasıl ürer..yani bilmem lazım degil mi?ben de araÅŸtırdım ve ögrendiklerim karşısında ÅŸaşırıp kaldım..Åžimdi arkadaÅŸlar, bu guguk kuÅŸu var ya bu guguk kuÅŸu…

Baharda yumurtlama zamanı geldiğinde yuva yapmaya üşendiği için başka kuşların yaptıgı yuvaları gözlemlermiş yumurtalarını bırakmak için.Bir mevsimde yirmi yumurta yaptıgı için, bir çok yuva ve yumurtalarına bakıcı arayışına girermiş ve bulurmuş..yumurtalarını bırakırmış başka başka yuvalara.Bakıcı kuşlar anlamazmış kendi yumurtalarıyla arasındaki farkı çünkü guguk kuşu, diğer kuşun yumurtalarından bazılarını aşagıya atarmış bakıcı kuş yuvasında olmadıgı zaman.Yavru guguk kuşları da gözlerini açtıkları zaman, bakıcı kuşların yavrularını yuvadan aşagıya ittirirlermiş.. bakıcı kuş kendileriyle ilgilensin diye..

Guguk kuşlarına benzeyen insan türleri de var. Böyleleri çoğumuzun karşısına çıkmıştır. Başkalarının yeteneklerine kendilerinde olmayan ama olmasını istedikleri özelliklere, özenmekle kalmaz, pusuya yatıp izlerler.Sonra kaparlar hızla ve benimseyip başkasının emeğini kendilerininmişcesine kullanırlar ve iç rahatlığıyla sunarlar .Bu hazıra konmayı o kadar doğal yapmaları akla şu soruyu getiriyor .

Sizce bir kuşun içgüdüsel olarak yaptığını insan bilinçlimi yapıyor yoksa bazı insanların içlerinde asalak guguk kuşumu var..diye sormadan geçemiyor insan..

Ama ben. o sevimli sevimli öten guguk kuşunu hala çok seviyorum.Yuva yapmaya üşenecek kadar, tembel olmasınaragmen:))

Cuculiformes (Guguk kuşları)

Gagaları aÅŸağıya doÄŸru hafifçe kıvrık olan, küçük ve yassı dilli, kanatları uzun ve sivri yapılı, kama ÅŸeklinde kuyruklu, orta büyüklükte kuÅŸlardır. Ayak parmaklarının ikisi öne ikisi arkaya yöneliktir. Bazılarında arka parmaklar öne çevrilebilir. Anatomik olarak papaÄŸanlarla yakın akraba kabul edilirler. çoÄŸu türünde erkek ve diÅŸi birlikte kuluçkaya yatar. Bazı türlerdeyse, “kuluçka parazitliÄŸi” görülür. Bunlar, baÅŸka bir türün yuvasına kendi yumurtalarını bırakırlar. Yumurtadan çıkan yavrular, yuvanın asıl sahibi olan türün yavrularını iterek yuvadan atarlar ve yuvayı bu ÅŸekilde ele geçirirler.

1. Familia (Aile): Cuculidae (Guguk kuşları)
Soğuk bölgeler hariç, dünyanın her yerinde görülen, ağırlıklı olarak böceklerle beslenen kuşlardır. Erkek ve dişi guguk arasında eşeysel dimorfizm görülür.

2. Familia (Aile): Musophagidae (Turakoslar)
Afrika ormanlarında yaşayan ve meyvelerle beslenen kuşlardır. Erkek ve dişiler arasında dimorfizm yoktur.

YÂLNIZ Afrika’da yaÅŸayan yirmiyi aÅŸkın muzcul türü, bu kıtanın en olaÄŸanüstü ve güzel kuÅŸları arasındadır. Güvercin iriliÄŸinde veya daha bile iri kuÅŸlar olan uzun kuyruklu muzcullar, tamamiyle aÄŸaçların üzerinde yaÅŸar ve dalların üzerinde sincap çevikliÄŸiyle koÅŸarlar. Bu kuÅŸların yurdu olan Afrika ormanları, muzeullarm yüksek sesli ve tannan çaÄŸrılarıyle devamlı çınlar. Daha çok yabanî meyvalarla beslenirlerse de, arada yeÅŸil yapraklar, sümüklü böcekler ve baÅŸka böceklerle de yiyecek listelerini zenginleÅŸtirirler. Bu kuÅŸların «muzcul» adı, muz yedikleri zannından ileri gelmiÅŸtir. Fakat bunun aslı olmadığından, bu kuÅŸlara yerli dillerindeki »turako» adı daha uygun düşer ve birçok batı dillerinde de’ bu ad kullanılır.
Muzcul’un yuvası, deÄŸneklerden bina edilmiÅŸ derme çatma bir platformdur. KuÅŸ buraya 2 - 3 tane beyaz, mavimsi veya yeÅŸilimsi yumurta yumurtlar. Tabiat bilginleri muzcullar’ı guguk kuÅŸlarıyle birlikte guguksuların (Cuculiformes) takımına almakta iseler de, muzcuk ailesiyle (musophaiade) tavuksu kuÅŸlar ara sında bazı benzerlikler vardır.
Tipik bir muzcul olan Güney Afrika muzculu’nun (Turacus corythaix), kanatlarla kuyrukta parlak mavimsi bir ton alan ipek gibi, sık yeÅŸil tüyleri vardır. Başı, beyazla çevrili güzel bir yeÅŸil tepeyle süslüdür. Gözleri de beyaz tüylerden birer halkayla çevrilidir. Kanat telekleri, kuÅŸ ancak uçtuÄŸu veya kanatlarım açtığı vakit görebileceÄŸimiz zengin bir morumsu kahverengidir. Bu zengin renk, kuÅŸun tüylerindeki «turasin» adlı boya tarafından vücuda getirilmektedir. Terkibinde yüzde 5 - 8 oranında bakır bulunan bu tip boyaya, baÅŸka hiç bir kuÅŸ ailesinde rastlanmamaktadır. Tabiat bilginleri eskiden, muzcullar’ın pek çoÄŸunda var olan bu kırmızı boyanın yaÄŸmur suyuyla akıp gittiÄŸini zannederlerdi. Fakat muzcullar, içerisinde yıkandıkları leÄŸenin suyuna kırmızımsı bir renk verirlerse de, kuruduktan sonra eski renklerine kavuÅŸtuklarından, eski tabiat bilginlerinin iddiası pek ender rastlanılır bir haldir.
Kap muzculu veya öbüir adıyla mor muzcul (Musophaga violacea) Güney Afrika muzculu’nun ahenkli renklerinden yoksundur. Bu mor renkli kuÅŸun başında kahverengi bir taç, kanatlarında ise kırmızı lekeler vardır. Ä°ri ve kavisli sarı gagası alnına doÄŸru miÄŸfer gibi uzamıştır.
Habeşistan muzculu (Corythabcoides) renk itibariyle ailenin öbür üyelerinden farklıdır. Sırtıyla göğsü gri, karnı beyaz, kanat ve kuyruk tüyleri beyaz yollu siyahtır.
Ailenin en iri üyesi 90 santim uzunluğundaki mavi muzculdur (Corytheola). Yarım düzüne başlık sürüler halinde gezen bu muzcul, Afrika ormanlarının en göz alıcı ve gürültücü kuşterındandır. Uçarken birkaç kere ağır ağır kanat çırptıktan sonra, bir süre havada kayar. Mavi tüyleri göğsünde yeşile, karnında ise kızıla çalar. Ponponumsu iri başlığının rengi siyahtır.

Eski Dünya kukal’ları gerçekten garip kuÅŸlardır. O kadar ilkel bir görünüşleri vardır ki, bundan 125 milyon yıl önce Jüra Çağının bir bataklığında fosillerinden tanıdığımız «arkeopteriks» le yan yana görülmeleri hiç de aykırı düşmeyecekti
Tipik kukal’da arka parmağın pençesi uzun ve düzdür. Bu kuÅŸun gagası oldukça düz ve kalın, bacakları uzun ve güçlü, başıyle göğsünün tüyleri dik ve sivridir. KukaPın tüylerinin rengi genel olarak siyahımsı, koyu sarı veya kahvemsidir. KukaFlar, yavrularım, yandan giriÅŸi olan ve daima yere yakın bina edilen kubbeli bir yuvada büyütürler.
Yeni Gine ile Avustralya sülün kukalı (Centropus phasianînus) kargadan iri, fakat ondan daha ince yapılıdır. Dik, hatta dikenimsi tüyleri vardır. Uçuşu biçimsizdir, fakat uzun ve güçlü bacakları yerde yaşamasına fevkalade elverişlidir. Bu kukal, koyu sarı çizgiler ve sık kızılımsı şeritlerle süslü siyahımsı kahverengi bir kuştur. Ürkütülüp otların arasından uçurulunca, çok kere alçak calıların üzerine tüner ve orada, kuştan ziyade ölü bir dala benzer.

YER GUGUK KUÅžLARI
«KoÅŸar guguk kuÅŸu» yer gugukları grubunun en iyi tanınan üyesidir. Kuzey Amerika’nın güney batısındaki çöllerde yaÅŸar. «Yılan yiyen», «harp kuÅŸu», «çöl horozu» ve «kertenkele kuÅŸu» gibi çeÅŸitli adları olan gerçekten garip bir kuÅŸtur. Bu kahvenısi renkli guguk kuÅŸunun benekli bir tacı vardır, parlak gözleri ona tetik bir görünüş verir. Güçlü bacaklarının sayesinde epey uzaklarla geyik gibi koÅŸabilir, buna karşılık kanatları kısa olduÄŸundan iyi bir uçucu deÄŸildir ve ancak baÅŸka çaresi kalmayınca uçmayı dener. Bu kuÅŸun 50 - 60 santimlik uzunluÄŸunun 31 - 35 santimi kuyruktur. Ucu kancalı gagası başından uzundur.
KoÅŸar guguk kuÅŸu çıngıraklı yılanları öldürmesiyle ün Salmışta, Anlaşılan, bu yılanın zehirinden ve çıngıraklarından korkusu yoktur. «Çiko’nun Maceraları» adlı filim, bu iki hayvan arasındaki bir düelloyu canlandıracak koÅŸar guguk kuÅŸu» nun ÅŸaşılacak çevikliÄŸini ve normalin üstündeki zaman kavramım göstermektedir. Çevik hareketleriyle yılanın zehir diÅŸlerinin ulaÅŸamayacağı köşelere sıçrayan koÅŸar guguk kuÅŸu, ikide bir gagaladığı sürüngeni bütün bütün sinirlendiriyordu. Yılan çözülmüş, dolayısıyle üzerine atılamayacak durumdayken yaklaşıyor, ya da geliÅŸ yönünü sık sık deÄŸiÅŸtirerek yılanın da zahmetli dönüşler yapmasına sebep oluyordu. Sonunda mücadelenin yorduÄŸu çıngıraklı yılan, yenilgiyi kabul ederek kaçmaya çalıştı. Fakat zafer hayaliyle cesaret bulan koÅŸar guguk kuÅŸu, onu basillin arkasından yakalayarak hiddetle sarstı ve yere vurdu. Sonunda, çıngıraklı yılan tamamen yenilince, koÅŸar guguk kuÅŸu onu başından baÅŸlamak üzere yutmaya koyuldu.
80 santimlik bir yılanın, bir koşar guguk kuşunun gagasından sallandığı görülmüştür. Bir tabiat bilgini ise 105 santimlik bir çıngıraklı yılanın koşar guguk kuşu tarafından yenilişini seyretmişti. Anlattığına göre, mücadele, kuşun, gagasının sert, bir darbesiyle yılanın kaf atasını yararak beynini delmesiyle son bulmuştu. Koşar guguk kuşu bundan sonra öldürdüğü sürüngenin beynini yemişti.
Koşar guguk kuşunun en sevdiği yiyecek kertenkelelerdir. Bunun ufaklarını, yumurtadan çıkar çık maz yavrularına yedirmeye girişir. Yavrular da kertenkeleleri önce ba şmdan başlamak üzere yediklerin den, bir yavru koşar guguk kuşunun ağzından bir kertenkele kuyruğunun sallandığım görmek hiç de ender rastlanılır bir manzara değildir. Koşar guguk kuşu kara sümüklü böceklerini de sever, Bunları gagasıyle tutup kayalara çarpmak suretiyle kabuklarını kırar.
Koşar guguk kuşu bir kaktüs çalısında yuva yapar ve beyaz yumurtalarını bunun içine yumurtlar.

En güzel guguk kuÅŸlarından bazılarını içine alan malkoha grubu en çok Afrika ile Hindistan- Malaya bölgelerinde kalabalıktır. Bu guguk kuÅŸlarının hepsi yuvalarını kendileri bina eder ve yavrularını kendileri büyütürler. Malkoha’ların kalın gagaları, enli kanatları, kuvvetli bacakları, uzun kuyrukları ve «gıdaklama» olarak tarif edilebilecek sesleri vardır. Bazen yüksek aÄŸaçların üzerinde görülürlerse de, çalıların ve sık otların arasında oturmayı tercih ederler ve buralarda zıplaya zıplaya gezinirler. Malkoha’ların ilginç iki türü Filipinlerin Lüzon adasında yan yana yaÅŸar. Pullu tüylü guguk kuÅŸu (Phoenicophaeus cumingi) uzun kuyruklu ve mavimsi siyah renkli saksaÄŸanımsı bir kuÅŸtur. Bu guguk kuÅŸlarından birini yakından inceleyen tabiat bilginleri, başının tüylerinin, selofanıma gibi gözüken kıvırcık ve geniÅŸ siyah uçlarla son bulduÄŸunu görmüşlerdir. Bu türün akrabası olan al kaÅŸlı guguk kuÅŸu’ nun (Phoenicophaeus superciliosus) dağınık kırmızı kaÅŸları ve yemyeÅŸil bir gagası vardır.
Amerika kara gagalı ve Amerika sarı gagalı guguk kuÅŸları (Coccyzus) da malkoha’ların akrabalarıdır. Bir baÅŸka yakın akraba olan sincap kuyruklu guguk kuÅŸu (Piaya cayana) Güney Amerika’nın en yaygın guguk kuÅŸudur. Merakıyla ün salmış’tır. Çalıların ve ormanların kıyısının bu kuÅŸu kızılımsı renktedir, başı ile boynu daha çok tarçın rengindedir, gözlerinin etrafındaki halka kan kırmızısı ve çıplaktır, kuyruÄŸunun enli beyaz renkte uçları vardır.

Gerçek guguk kuÅŸları Eski Dünyanın ormanlarnda yaÅŸarlar. Güzel uçan ve böcek yiyen bu asalak kuÅŸların gayet ahenkli bir sesi vardır. Çocukların o kadar sevdikleri guguklu saatin naÄŸmeleri, guguk kuÅŸunun sesinin taklididir. Kül rengi guguk veya öbür adıyla Avrupa adi guguk kuÅŸu (Cucuius canorus) âdeta bir küçük atmaca görünüşünde 37 santim uzunluÄŸundaki bir küçük kuÅŸtur. Sırtı gri veya kahverengi, karnı gri fon üzerinde daha koyu ÅŸeritlidir. Avrupa’da küçük kuÅŸ grupları kül rengi guguÄŸu yuvalarının yakınında görünce, atmaca görünüşünden veya asalaklık huyundan ötürü ona karşı bazen saldırıya geçerler. Fakat tek oldukları zaman, bu atmacaya benzer kuÅŸa pek yaklaÅŸmaya cesaret edemezler, o da yumurtasını o kuÅŸların yuvasına rahatça yumurtlayabilir. Avrupa’da, Asya’da ve Afrika’da kül rengi guguÄŸun bulunmadığı ülke veya bölge azdır.
Atmaca guguğu (Cucuius sparveroides) atmacaya daha da çok benzeyen 43 santim uzunluğunda bir Hindistan ve Malaya kuşudur. Bu guguğun kamuflajı, tabiat bilginlerini dahi bir an atmaca olduğuna inandıracak derecededir. Atmaca guguğunun davranışları bile atmacasıdır: Göz önündeki çıplak dallara tüner ve guguk kuşlarının çoğunluğu gibi çalıların arasına dalacak yerde bir atmacanın gururuyla ortalıkta uçar. Atmaca guguğunun sırtı kahverengi, karnı beyaz fon üzerinde kahverengi çizgili, göğsü gene kahverengidir.
Daha küçük guguk kuÅŸlarından bazıları parlak renklidir. Meselâ Filipinlerin mor guguk kuÅŸu’nun (Chalcites xonthorhynehus) sırtı biteviye menekÅŸe rengi, göğsüyle karnı ise gene mor üzerinde siyah ve beyaz çizgilidir. Afrika zümrüt guguk kuÅŸu’nun madenî parıltılı yes.il rengi de aynı derecede göz alıcıdır. Nispeten iri asalak guguk kuÅŸlarının arasında yumurtalarını karga yuvalarına yumurtlayanları da vardır. Bunlardan Avustralya bölgesinin dev guguk kuÅŸu (Scythrops) karga iriliÄŸinde gri bir kuÅŸtur. 65 santim uzunluÄŸundadır ve başından daha uzun, çok iri bir gagası vardır.

GÖRÜLDÜĞÜ gibi, Eski Dünya guguk kuşlarının birçoğu asalaktır: Yumurtalarını başka kuşların yuvalarına yumurtlarlar ve genellikle bir yuvaya bir tek yumurta bırakırlar. Guguk kuşu yumurtalarının kuluçka süresi başka kuşlarınkinden kısadır. Yumurtadan çıkan guguk kuşu yavruları yuva arkadaşlarından daha çabuk büyümektedirler, genel olarak onlardan daha da iridirler ve onları yuvadan kaldırıp atmaya içgüdüsel bir zor duyarlar. Sonuç olarak, yuvanın asıl sahibi olan kuşun küçük yavruları imha olmaktadır.
Bazı tabiat bilginleri, asalak guguk kuşu dişisinin önce yumurtasını yumurtladığı, sonra da onu başka bir kuşun yuvasına bıraktığı kanısındadırlar. Fakat bu teori ispat edilememiştir. Gerçek şu şekilde olsa gerektir: Bu dişi guguk kuşları küçük kuşların yuvalarını gözlerine kestirmekte sonra uygun bir zamanda buraya kendi yumurtalarından bir tanesini yumurtlamaktadırlar. Dişi guguk kuşu bir kere yumurtasını yumurtladıktan sonra, artık yumurtasının, dolayısıyle doğacak olan yavrusunun kaderiyle ilgilenmemektedir.
Fakat bir. tanesinin dışındaki bütün Yeni Dünya guguk kuşları, kendilerine yuva yapmakta ve yavrularını bunun içinde büyütmektedirler.
Gugukgiller (Cuculidae) ailesinde 130 tür vardır. Guguk kuşlarının arasında serçe iriliğinde olanları olduğu gibi, sülün kadar iri olanlar da vardır. Dünyanın hemen her yerinde guguk kuşu bulunmakla beraber, sayı ve tür bakımından en kalabalık bulundukları bölgeler Afrika ile Hindistan ve Malaya tropikal kuşaklarıdır. Ailedeki bazı kuşlar gayet parlak renklidir, birkaçının göz kamaştırıcı renklerde süs tüyleri de vardır. Fakat guguk kuşlarının çoğunluğu kahvemsi renklidir, karın bölgeleri yol yoldur, kuyrukları yuvarlak ve ucu beyaz, orta uzunluktaki gagaları kuvvetli ve kavislidir.
Özellikle böcekle beslenen guguk kuÅŸlarının Kuzey Yarımküresinde yaÅŸayanları kış gelince tropikal kuÅŸaklara göç etmek zorundadırlar. Meselâ, BirleÅŸik Amerika’nın kara gagalı ve sarı gagalı guguk kuÅŸları her yıl Güney Amerika’ya göç ederler. Guguk kuÅŸu kendi yurdunda dahi çekingen ve ürkek bir kuÅŸtur. Kendine öz meÅŸhur sesini duyan çoksa da, kuÅŸun kendini görenler enderdir.

GUGUK KUŞU» ndan «guguk kuğu» na fark vardır. Pek az kuş, yumurtalarını başka kuşların yuvasına yumurtlamak âdeti yüzünden guguk kuşu .kadar nefret kazanmıştır. Bütün guguk kuşlarının analık vazifelerinden kaçmadıkları, üstelik bu gruba giren bütün kuşların bol miktarda zararlı böcek yemek suretiyle insanlara büyük hizmet ettikleri bu arada unutulmaktadır.
Bu kuÅŸa kötü şöhretini kazandıranlar Eski Dünya guguk kuÅŸları olmuÅŸtur. Bunların büyük bir kısmı gerçekten asalaklıkla suçlandırılabilir. Fakat tunç renkli guguk kuÄŸunun (Chalcites lucidus) göç yolculuÄŸu karşısında her ÅŸeye raÄŸmen hayranlık duymamak elde deÄŸildir. Güney Batı Pasifik’in bu kuÅŸlarının asalaklık huyları, kuÅŸlar dünyasının en dikkate deÄŸer ve ÅŸaşılacak göçlerinden birine sebep olmaktadır. Tunç renkli guguk kuÅŸları Yeni Zelanda’daki yazlık yurtlarında yumurtalarını sinekkapangillerin yuvalarına yumurtlarlar. Böylece, guguk kuÅŸu yavrularını büyüten, göçücü olmayan analık ve babalık olmaktadır. Tüylenen yavru guguk kuÅŸları, Avustralya ile Yeni Zelanda arasındaki 1900 kilometrelik suyu tereddütsüzce uçarak katetmekte, sonra da 1500 kilometre daha kuzeydeki Solomon ve Bismarck adalarına uçarak, orada, daha önce gelmiÅŸ olan ergin guguk kuÅŸlarına mucizevî ÅŸekilde kavuÅŸmaktadırlar.